บทที่ 96 ตอนที่ 18 (4)

“อุ้ย!” พี่เลี้ยงวัยดึกอุทานอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดี หากยังไม่วายประชด “เอาเถอะค้า เอาเถอะ ถ้าใจคุณปรียาจะไม่คิดอะไรอย่างที่ปากว่าออกมาได้ พี่นิ่มก็เห็นจะโล่งใจ ว่าจะไม่มีใครมานั่งคร่ำครวญให้ฟังทีหลัง!”

แน่นอนว่าคำนั้นกระแทกเข้าอย่างจัง และทำให้อัลิปรียาอยู่ไม่ค่อยเป็นสุขเสียเท่าไหร่ แต่สุดท้ายคนปากแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ